Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου 2016

φωτογραφική ιστορική αναδρομή-Η τέχνη της φωτογραφίας 1ο

Η πρώτη φωτογραφία:
αυτή είναι η πρώτη χημική φωτογραφία που αποτυπώθηκε από τον Nicéphore Niépce το 1826!!!
απαιτήθηκαν συνολικά 8 ώρες έκθεσης!!!
και να η εξέλιξή της
photo by Alberto Ghizzi Panizza από το 1x.com
 και να η πρώτη φωτογραφική μηχανή
η αναπάρασταση ενός τύπου camera obscura
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Στους αιώνες που προηγήθηκαν της εφεύρεσης της φωτογραφίας, πολλές φορές μια συσκευή γνωστή ως camera obscura χρησιμοποιήθηκε για να βοηθήσει έναν καλλιτέχνη να παράγει μια πιο ρεαλιστική εικόνα της θεματολογίας του.
Και είναι
οι πρώτες φωτογραφίες οι οποίες αποτελούν ουσιαστικά απλές προβολές εικόνων πάνω σε κάποια επιφάνεια.
Η camera obscura νοείται ως η πρώτη φωτογραφική "μηχανή"
που στην πραγματικότητα
είναι ένα σκοτεινό δωμάτιο ή κουτί που στη μία άκρη διαθέτει μια γυαλιστερή επιφάνεια και στην απέναντι άκρη μία πολύ μικρή οπή.
Σε μία τέτοια κατασκευή, οι ακτίνες του φωτός
διαδίδονται μέσα από την οπή και σχηματίζουν πάνω στην επιφάνεια ένα είδωλο αντεστραμμένο των αντικειμένων έξω από το δωμάτιο ή κουτί.
Η αρχή πάνω στην οποία η κάμερα obscura βασίστηκε πιστεύεται ότι ήταν γνωστή από τους αρχαίους φιλοσόφους μάλιστα λέγεται πως πρώτος που περιέγραψε μια τέτοια κατασκευή ήταν ο Αριστοτέλης
ενώ
αγότερα,τον 11ο αιώνα, ο άραβας επιστήμονας Αλχαζέν περιγράφει το ίδιο φαινόμενο.
Επίσης μιά από τις πρώτες επιστημονικές περιγραφές για τη χρήση της camera obscura λέγεται ότι έχει βρεθεί στα τετράδια του Leonardo da Vinci (1452-1519)
Παρ'όλα αυτά η αρχή πάνω στην οποία η κάμερα obscura βασίστηκε χρησιμοποιήθηκε μόλις πριν από πεντακόσια χρόνια.
Στη συνέχεια και για πολλούς αιώνες, αρκετοί ασχολήθηκαν με την camera obscura και
είναι το 1550 που έρχεται η μεγάλη προσφορά στη οπτική και στη μελοντική φωτογραφική τέχνη του Girolamo Gardano
Η προσφορά ΤΟΥ ήταν με το βιβλίο του De subtilitate Libri.
Εδώ ο Cardano περιέγραψε την προσθήκη ενός κοίλου φακού στην οπή εισόδου του φωτός της camera obscura και είναι η παλαιότερη γνωστή αναφορά ενός τέτοιου σχεδιασμού.
Εκτός από αυτή τη περιγραφή περιλαμβάνονταν και λεπτομερείς περιγραφές των βελτιωμένων εικόνων που ήταν σε θέση να επιτύχει με τη διαμόρφωση αυτή η οποία αύξησε τόσο ευκρίνεια όσο και την ένταση της φωτογραφίας.
Μετά τον Girolamo Gardano
ερχόμαστε στο 1558 όπου ο Giovanni della Porta τελειοποιεί την camera obscura
και
συνιστά τη χρήση μιας ανάλογης φορητής συσκευής στους ζωγράφους για σχεδίαση πορτρέτων και τοπίων.
Μετά από μιά δεκαετία
το 1568 ερχόμαστε στο μεγάλο πανεπιστήμονα Daniello Barbaro
ο οποίος παρόμοια με το da Vinci ενθάρρυνε τη χρήση της camera obscura από τους
καλλιτέχνες και τους αρχιτέκτονες.
Η προσφορά του στη φωτογραφική τέχνη ήταν μεγάλη...
ήταν αυτός που επινόησε επιπλέον ένα είδος διαφράγματος που επέτρεπε την εστίαση της εικόνας,
και
ερχόμαστε στο 1636 όταν ο Daniel Schwenter εφηύρε ένα σύστημα πολλαπλών φακών, διαφορετικών εστιακών αποστάσεων, πρόδρομο του σημερινού ζουμ.
Μπορούμε να πούμε πως η φωτογραφική μέθοδος του 16ου αιώνα λειτουργεί πάνω στις ίδιες αρχές με τις σύγχρονες φωτογραφικές μηχανές.
Οι μετέπειτα μεταβολές της πρωταρχικής camera obsura οδήγησαν κυρίως σε περισσότερο ελαφρές μηχανές.
Παράλληλα ξεκίνησαν οι προσπάθειες για την μόνιμη αποτύπωση της εικόνας σε μια φωτοευαίσθητη επιφάνεια, καθώς παρέμενε σημαντικό μειονέκτημα το γεγονός ότι η απλή camera obscura δεν μπορούσε να διατηρήσει τα είδωλα των αντικειμένων.
~~~~~~~
κείμενο:ντίνα αντωνοπούλου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου